Σχετικά με εμάς

Η λοχεία είναι μια από τις πιο έντονες περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας. Το σώμα ανακάμπτει, τα συναισθήματα κυμαίνονται, κι εσύ ίσως νιώθεις ότι έχεις χάσει τον εαυτό σου. Αυτή η αίσθηση περνάει, ακόμα κι όταν μέσα σε αυτήν φαίνεται ότι δεν τελειώνει ποτέ. Η μητρότητα όμως σε αλλάζει για πάντα. Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Κι όμως, και οι δύο αλήθειες αξίζουν να ειπωθούν. Στην Ελλάδα, όπως και στον περισσότερο κόσμο, η λοχεία σπάνια παίρνει την προσοχή που της αξίζει. Γι’ αυτό φτιάξαμε το meta ti γέννα.

Τι πιστεύουμε

Πιστεύουμε ότι η εμπειρία της μητέρας είναι το κέντρο, όχι το περιθώριο. Ο τοκετός και η λοχεία είναι ένα βαθύ, σύνθετο, συχνά δύσκολο κεφάλαιο στη ζωή μιας γυναίκας. Αξίζει να ληφθεί στα σοβαρά: ιατρικά, συναισθηματικά, κοινωνικά.

Όταν αναζητάς τι συμβαίνει στο σώμα ή στο μυαλό σου, δεν χρειάζεσαι αποφυγές ή λίστες με συμβουλές. Χρειάζεσαι να καταλαβαίνεις. Τα λόγια σου έχουν αξία. Όταν λες ότι δυσκολεύεσαι, δυσκολεύεσαι. Οι ορμόνες δεν είναι δικαιολογία για να σε αγνοήσουν. Είναι λόγος να σε πάρουν ακόμα πιο σοβαρά.

Η φροντίδα των μητέρων δεν είναι συναίσθημα. Είναι υποδομή.

Τι δεν είμαστε

Δεν είμαστε ένα site που λέει στις μητέρες πώς να γίνουν καλύτερες μητέρες.

Δεν είμαστε ένα site που βάζει το μωρό και τη μητέρα σε αντίθεση. Ξέρουμε ότι αγαπάς το παιδί σου. Πιστεύουμε απλώς ότι κι εσύ αξίζεις φροντίδα, όχι μόνο επειδή αυτό ωφελεί το μωρό, αλλά επειδή το αξίζεις.

Δεν είμαστε ένα site που χρησιμοποιεί ιατρικές πληροφορίες για να δημιουργεί άγχος, ούτε που τυλίγει δύσκολες αλήθειες σε τόσες αποποιήσεις ευθύνης που χάνεται η ουσία.

Ποια είμαι εγώ

Το meta ti γέννα δημιουργήθηκε από την Johanna Gullberg, συντάκτρια και content strategist με πάνω από 20 χρόνια εμπειρία στο editorial content, το SEO και τη διαχείριση ομάδων συγγραφέων και συντακτών. Σουηδικές ρίζες, ελληνική καρδιά. Ζω στην Ελλάδα εδώ και δύο γεμάτες δεκαετίες, που έγινε σπίτι μου από αγάπη και έμεινε από επιλογή.

Είμαι μαμά τριών θησαυρών, 18, 15 και 1 χρονών. Έχω ζήσει τη λοχεία τρεις φορές, και κάθε φορά ήταν τόσο διαφορετική από την προηγούμενη, που αναρωτιέμαι αν μοιράζονται καν το ίδιο όνομα. 

Η πρώτη, στα 23 μου, ήταν η πιο ελεύθερη. Δεν είχα άλλες υποχρεώσεις, ο θηλασμός πήγε εύκολα, η σύνδεση με το μωρό ήταν άμεση και βαθιά. Ο τοκετός δεν ήταν αυτός που είχα ονειρευτεί αλλά η λοχεία ήταν δώρο. Η δεύτερη ήταν κάτι εντελώς άλλο. Ένας τοκετός που με σημάδεψε, ένα μωρό με κολικούς και παλινδρόμηση, μήνες χωρίς ύπνο, και ένας θηλασμός που δεν κράτησε όσο ήθελα. 

Η τρίτη ήρθε πολλά χρόνια αργότερα, με ένα σώμα που αντιδρούσε διαφορετικά, όσο στην εγκυμοσύνη όσο και στον τοκετό και στην ανάρρωση. Το βάρος δεν έφυγε, το σώμα μου άλλαξε με τρόπους που δεν περίμενα, η επιθυμία εξαφανίστηκε, και η ταυτότητά μου κλονίστηκε βαθιά. Με δουλειά, δύο εφήβους και ένα βρέφος που ήθελε συνέχεια αγκαλιά, ένιωθα συχνά εγκλωβισμένη, και ότι δεν έφτανα πουθενά και για κανέναν. Τώρα, πάνω από ένα χρόνο μετά, αρχίζω να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου. Αργά, μα σταθερά.

Υπάρχει μια παρανόηση ότι η εμπειρία κάνει τη λοχεία πιο εύκολη. Κάθε φορά ήξερα περισσότερα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν πιο εύκολα, σημαίνει ότι ήταν διαφορετικά δύσκολα. Η υπόθεση του “ξέρεις ήδη” είναι μεγάλη παγίδα, γιατί η λοχεία δεν έχει τόσο να κάνει με το τι ξέρεις, αλλά με το τι βιώνεις, και για αυτό δεν μπορείς να προετοιμαστείς. Δεν ξέρεις πώς θα σου έρθει, πριν σου έρθει.

Μιλώντας με γυναίκες όλων των εμπειριών, από εκείνες που δεν είχαν ιδέα τι τους περίμενε και πέρασαν φανταστικά, μέχρι μαίες που ήξεραν τα πάντα και δυσκολεύτηκαν πολύ, κατάλαβα κάτι απλό: η λοχεία δεν ανταμείβει την προετοιμασία. Η κατανόηση όμως βοηθάει. Όχι γιατί αλλάζει αυτό που βιώνεις, αλλά γιατί σου δίνει ένα όνομα για αυτό που συμβαίνει, και αυτό, μερικές φορές, αρκεί.

Το μωρό είναι θαύμα. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς, σίγουρα όχι εγώ, που έζησα εκείνη την αίσθηση τρεις φορές και δεν έπαψε να με συγκλονίζει. Αλλά μόλις γεννηθεί το μωρό, έρχεται συχνά η υπόθεση ότι το δύσκολο πέρασε. Κι όμως, για πολλές γυναίκες, η προσπάθεια να συλλάβουν και η εγκυμοσύνη είναι ήδη κεφάλαια γεμάτα, σωματικά, συναισθηματικά, υπαρξιακά. Η λοχεία είναι ένα ακόμα τέτοιο κεφάλαιο. Δεν είναι επίλογος, ούτε ανάρρωση που γίνεται μόνη της στο παρασκήνιο.

Για αυτό φτιάξαμε το meta ti γέννα

Ελπίζουμε να βρεις εδώ μια πραγματική απάντηση, έναν χώρο που σε βλέπει, και την αίσθηση ότι αυτό που νιώθεις έχει όνομα, αλλά και τελός. 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς δημιουργείται και ελέγχεται το περιεχόμενο, διάβασε την Εδιτορική Πολιτική μας.